Usługi

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Krawiec realizuje zadania związane z wytwarzaniem oraz konfekcjonowaniem wyrobów odzieżowych. W procesie kształcenia zawodowego kształtowane są umiejętności rozpoznawania materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich, określania ich właściwości oraz możliwości zastosowania, dobierania fasonów odzieży do określonych typów sylwetek klientów, korzystania z rysunków żurnalowych i modelowych, wykonywania prostych projektów plastycznych oraz konstruowania i modelowania form odzieży zgodnie z zamówieniem klienta. Krawiec wykonuje również czynności związane z organizacją stanowiska pracy, obsługą maszyn szwalniczych typu: owerlok, stębnówka, guzikarka, dziurkarka oraz urządzeń odzieżowych, pras i manekinów prasowalniczych, wykonywania różnych asortymentów odzieży dla wszystkich grup wiekowych, a także wykonywania przeróbek i napraw wyrobów odzieżowych. Absolwent kursu w zawodzie krawiec może też prowadzić własną działalność gospodarczą związaną z wytwarzaniem odzieży oraz świadczeniem usług krawieckich. Wprowadzenie modnego wzornictwa i innowacyjnych technologii, szybkie reagowanie na zmieniające się trendy mody, minimalizacja czasu potrzebnego do wprowadzenia nowego produktu oraz wysoka jakość odzieży wpływa na wzrost produkcji. Ponowny wzrost zainteresowania krawiectwem miarowym oraz branżą odzieżową spowodował, że pracodawcy poszukują wykwalifikowanych pracowników.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w branży usługowej
  • Język zawodowy w pracach krawieckich

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Konstruowanie i modelowanie wyrobów odzieżowych
  • Dobieranie materiałów i dodatków do wyrobów odzieżowych
  • Obsługa maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych
  • Wytwarzanie wyrobów odzieżowych
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczno – technologiczną wyrobów odzieżowych,
  • dokonywania pomiarów sylwetki klienta w zależności od rodzaju wyrobu
  • użytkowania podstawowych maszyn i urządzeń w procesie wytwarzania wyrobów odzieżowych,
  • wykonywania modelowania konstrukcyjnego i wtórnego podstawowych wyrobów odzieżowych,
  • wykonywania form i szablonów odzieży,
  • obliczania zużycia materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich do wykonania jednostkowego wyrobu odzieżowego,
  • wykonywania wyrobów odzieżowych zgodnie z procedurą wytwarzania,
  • oceniania jakości wyrobów odzieżowych na wszystkich etapach wytwarzania,
  • składowania, przechowywania i transportowania materiałów odzieżowych, dodatków krawieckich i wyrobów odzieżowych,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym
  • podjęcia zatrudnienia w firmach zajmujących się wytwarzaniem odzieży oraz świadczeniem usług krawieckich.

1.    Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Opiekun medyczny to osoba, która w sposób profesjonalny pomaga osobie chorej i niesamodzielnej zaspokoić jej podstawowe potrzeby życiowe. Opiekun medyczny rozpoznaje i rozwiązuje problemy opiekuńcze osoby chorej i niesamodzielnej w różnym wieku. Jest to osoba, która pomaga swoim podopiecznym zaspokajać potrzeby bio-psycho-społeczne. Asystując personelowi medycznemu podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, pomaga mu i jednocześnie wspiera osobę chorą i niesamodzielną. Podczas świadczenia usług z zakresu opieki medycznej osobie chorej niesamodzielnej podejmuje współpracę z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym. Opiekun medyczny to zawód zaufania publicznego. Poprzez swoją postawę zawodową popularyzuje zachowania prozdrowotne. Postępujący proces starzenia się europejskich społeczeństw spowodował zwiększenie zapotrzebowania na świadczenie usług opiekuńczych osobom chorym i niesamodzielnym. Skutkuje to ogromną potrzebą kształcenia w zawodzie opiekun medyczny. To zawód należący do branży medycznej, w której strukturach zachodzą nieustanne przemiany. Branża ta potrzebuje kompetentnych opiekunek i opiekunów, aby świadczyli usługi opiekuńcze, pielęgnacyjne i higieniczne wobec swoich podopiecznych. Istnienie tego zawodu zwiększy efektywność i jakość usług adresowanych do osób niesamodzielnych. Zachodzące procesy demograficzne i starzenie się społeczeństw przyczyniają się do tego, że zawód ten jest poszukiwanym zawodem na rynku pracy.

2. Program kształcenia:

 1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza
  • Język zawodowy w pracach opiekuńczych

2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Rozpoznawanie i rozwiązywania problemów opiekuńczych osoby chorej i niesamodzielnej w różnym stopniu zaawansowania choroby i w różnym wieku
  • Pomoc osobie chorej i niesamodzielnej w zaspokajaniu potrzeb bio-psycho-społecznych
  • Asystowanie pielęgniarce i innemu personelowi medycznemu podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych
  • Konserwacja, dezynfekcja przyborów i narzędzi stosowanych podczas wykonywania zabiegów
  • Podejmowanie współpracy z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym podczas świadczenia usług z zakresu opieki medycznej nad osobą chorą i niesamodzielną.

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • przestrzegania zasad, określania celów, wskazań i przeciwwskazań do wykonywania czynności opiekuńczych,
  • planowania i organizowania czynności opiekuńczych nad osobą chorą i niesamodzielną z uwzględnieniem jej stanu zdrowia,
  • zapewnienia higieny i estetycznego wyglądu otoczenia osoby chorej i niesamodzielnej,
  • pomocy osobie chorej i niesamodzielnej w wykonywaniu czynności życia codziennego,
  • pomocy osobie chorej i niesamodzielnej w użytkowaniu sprzętu ortopedycznego i rehabilitacyjnego,
  • aktywizowania osoby chorej i niesamodzielnej i organizowania jej czasu wolnego,
  • współpracy z zespołem terapeutycznym i opiekuńczym na rzecz osoby chorej i niesamodzielnej,
  • zapewnienia bezpieczeństwo fizyczne i psychiczne osobie chorej i niesamodzielnej podczas wykonywania czynności opiekuńczych,
  • pomocy w adaptacji osoby chorej i niesamodzielnej do warunków życia w placówkach ochrony zdrowia oraz pomocy społecznej,
  • pomocy osobie chorej i niesamodzielnej w adaptacji do zmian związanych z przewlekłą chorobą lub starością,
  • udzielania wsparcia osobie chorej i niesamodzielnej w sytuacjach trudnych,
  • pomocy osobie chorej i niesamodzielnej w podtrzymywaniu aktywności ruchowej,
  • przekazywania pielęgniarce informacji o zmianach w stanie zdrowia osoby chorej i niesamodzielnej zaobserwowanych podczas wykonywania czynności opiekuńczych,
  • przestrzegania procedur postępowania ze sprzętem i materiałem podczas wykonywania czynności opiekuńczych nad osobą chorą i niesamodzielną,
  • dezynfekcji oraz mycia przyborów i sprzętu używanego podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych u osoby chorej i niesamodzielnej,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych prac,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych prac,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym
  • podjęcia zatrudnienia w zakładach opiekuńczo – leczniczych, ośrodkach służby zdrowia, ośrodkach pomocy społecznej, ośrodkach rehabilitacyjnych.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Piekarz swoją pracę wykonuje w zakładzie piekarskim. Do jego głównych zadań należy dostarczenie na rynek pieczywa o dobrej jakości oraz wysokich walorach zdrowotnych. Aby otrzymać dobrej jakości pieczywo musi zadbać o surowce najlepszej jakości, a następnie przechować je w odpowiednich warunkach. Potem z tych surowców wytwarza ciasta na różne rodzaje pieczywa, kształtuje wyroby, wypieka z zachowaniem zasad bezpieczeństwa zdrowotnego żywności oraz przygotowuje do sprzedaży. Piekarstwo należy do gałęzi gospodarki, w której poszukiwani są fachowcy o wysokich kwalifikacjach. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnie wyszkolonych piekarzy, których zaangażowanie oraz fachowość przyczyni się do uzyskania na rynku pieczywa o pożądanych walorach smakowych i zdrowotnych.  Analiza ofert pracy wykazuje, że na rynku pracy poszukiwani są pracownicy o kwalifikacjach piekarza ze znajomością tradycyjnych technologii wytwarzania. Duże zapotrzebowanie na piekarzy jest również w krajach Unii Europejskiej.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w branży piekarniczej
  • Język zawodowy w pracach piekarniczych

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Przygotowywanie surowców do produkcji wyrobów piekarskich
  • Sporządzanie półproduktów piekarskich
  • Dzielenie ciasta i kształtowanie kęsów na wyroby piekarskie
  • Przeprowadzanie rozrostu oraz wypieku pieczywa;
  • Obsługiwanie maszyn i urządzeń stosowanych w produkcji wyrobów piekarskich.

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się normami, recepturami i instrukcjami dotyczącymi produkcji piekarskiej,
  • dobierania i przygotowywania do przerobu surowców, dozwolonych substancji dodatkowych oraz substancji pomagających w przetwarzaniu,
  • użytkowania i konserwowania maszyn i urządzeń stosowanych w produkcji piekarskiej,
  • prowadzenia procesów technologicznych zgodnie z normami i systemami zapewnienia jakości oraz bezpieczeństwa zdrowotnego żywności,
  • sporządzania półproduktów piekarskich,
  • kształtowania i przygotowywania do wypieku kęsów ciasta,
  • wypiekania pieczywa oraz wykonywania czynności po wypieku,
  • sortowania, brakowania, pakowania, magazynowania i przygotowywania pieczywa do wysyłki,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych prac,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych prac,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w firmach piekarniczych

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Stolarz wykonuje wyroby z drewna i tworzyw drzewnych. Stolarz czyta i analizuje rysunki złożeniowe, zestawieniowe i wykonawcze. Sporządza szkice robocze wyrobów, połączeń i złączy stolarskich. Klasyfikuje materiały z drewna i tworzyw drzewnych. Dobiera i przygotowuje do obróbki ręcznej  i maszynowej drewno, tworzywa drzewne oraz materiały pomocnicze. Przygotowuje do pracy narzędzia, obrabiarki i urządzenia. Ustawia obrabiarki do wykonywania określonych zadań zawodowych. Wykonuje obróbkę ręczną i maszynową, prowadzi suszenie, skrawanie, klejenie oraz wykończenie powierzchni wyrobów stolarskich. Montuje wyroby w całość. Stolarz kwalifikuje wyroby stolarskie do naprawy. Rozpoznaje wady i uszkodzenia oraz ustala przyczyny ich powstawania. Dobiera techniki napraw, renowacji i konserwacji oraz wykonuje je. Ocenia jakość wykonywanych prac. Stolarze znajdują zatrudnienie w małych, średnich i dużych firmach. Zatrudnienie może znaleźć na lokalnym, regionalnych rynku pracy, jak również w krajach Unii Europejskiej. W lokalnych, regionalnych oraz ogólnopolskich mediach często powtarzają się ogłoszenia pracodawców o chęci zatrudnienia stolarzy. Może prowadzić również własną działalność gospodarczą. Pracodawcy poszukują absolwentów przede wszystkim odpowiedzialnych, umiejących współpracować w zespole, negocjować warunki porozumień, bezkonfliktowo rozwiązywać sprawy sporne. Oczekuje się, aby pracownicy potrafili korzystać z obcojęzycznych instrukcji obsługi maszyn i urządzeń, zrozumieli informacje zawarte w obcojęzycznej prasie branżowej dotyczące nowych technologii, materiałów, itp. Pracodawcy chętnie widzieliby pracowników kreatywnych, umiejących podejmować decyzje
w sytuacjach nietypowych oraz wykazujących chęci do podnoszenia swoich kwalifikacji. Można założyć, że w najbliższych latach popyt na większość materiałów drzewnych i drzewne wyroby gotowe będzie systematycznie rosnąć. Obserwuje się dynamiczny rozwój techniczno-technologiczny, rozwój wzornictwa i jakości produkcji. Dzięki aktywności i przedsiębiorczości właścicieli zakładów i zespołów zarządzających, którzy potrafią wykorzystać istniejące warunki i szanse rynkowe, branża meblowa stała się jednym z najważniejszych filarów gospodarki i skutecznie opiera się tendencjom spadkowym. Rozwój branży drzewnej wymaga wykwalifikowanej kadry. Brak rzetelnie wykształconych absolwentów stanowi poważne zagrożenie dla dalszego rozwoju firm i wzrostu efektywności tak niezbędnych dla współczesnego rynku. Prawidłowe funkcjonowanie, a zwłaszcza rozwój każdej organizacji wymaga ciągłego dopływu dobrze wykwalifikowanej kadry menadżerskiej i pracowniczej. Wynika to z normalnych procesów rotacji i jest szczególnie ważne w warunkach coraz wyższych wymagań rynku, rosnących oczekiwań klienta i wyzwań związanych z konkurencją  na rynku.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w branży stolarskiej
  • Język zawodowy w pracach piekarniczych

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie wyrobów z drewna i tworzyw drzewnych
  • Wykonywanie prac związanych z obsługą oraz konserwacją maszyn i urządzeń stosowanych w stolarstwie
  • Wykonywanie napraw, renowacji i konserwacji wyrobów stolarskich
  • Rysunek zawodowy

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną wyrobów stolarskich,
  • sporządzania prostych szkiców elementów i wyrobów stolarskich,
  • dobierania materiałów drzewnych i pomocniczych do wytwarzania wyrobów stolarskich,
  • użytkowania i konserwowania narzędzi, maszyn i urządzeń© stosowanych w produkcji  wyrobów stolarskich,
  • prowadzenia obróbki skrawaniem materiałów drzewnych sposobem ręcznym i maszynowym,
  • wykonywania elementów i wyrobów z drewna i tworzyw drzewnych,
  • prowadzenia procesów suszenia oraz obróbki hydrotermicznej i plastycznej drewna,
  • dokonywania napraw, renowacji i rekonstrukcji wyrobów stolarskich,
  • pakowania, transportowania, składowania i magazynowania materiałów oraz wyrobów drzewnych,
  • oceniania jakości wykonywanych prac,
  • sporządzania zapotrzebowania na materiały oraz kalkulowania kosztów wykonania prac,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych prac,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych prac,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w firmach produkujących wyroby z drewna i materiałów drewnopodobnych, firmach stolarskich, firmach świadczących prace konserwatorskie, renowacyjne, itp.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Tapicer jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: tapicerowania mebli oraz ich napraw i renowacji, tapicerowania niektórych części wyposażenia środków transportowych (np. siedzenia samochodowe), sprzętu sportowego (maty, piłki, urządzenia treningowe),  tapicerowania sprzętu medycznego, innych specjalistycznych wyrobów tapicerowanych zgodnych z zamówieniem. Tapicer wykonuje również prace dekoratorskie związane z: urządzaniem wnętrz mieszkalnych (wyciszanie drzwi, obijanie ścian, upinanie i mocowanie firan, kotar itp.), urządzaniem salonów wystawowych, scenografii teatralnej (formowanie, upinanie i zawieszanie kotar, draperii, kurtyn itp.), dekoracjami witryn wystawowych, dekoracjami okolicznościowymi. Tapicer wykonuje także naprawy uszkodzonych lub zużytych tapicerowanych części mebli i sprzętów, łącznie z drobnymi naprawami części konstrukcji. Zajmuje się również renowacją i rekonstrukcją wyrobów tapicerowanych. Zadania zawodowe tapicer wykonuje przy pomocy maszyn do szycia, urządzeń, narzędzi i przyborów tapicerskich, wykorzystując różnorodne surowce, materiały i półfabrykaty tapicerskie. Polskie firmy oferujące meble tapicerowane odnoszą coraz większe sukcesy, zdobywając europejskie rynki. Na popularność naszych wyrobów mają wpływ m.in., jakość, cena oraz atrakcyjne wzornictwo. Wśród mebli tapicerowanych dużym zainteresowaniem cieszą się m.in.: wersalki, kanapy, sofy, fotele rozkładane itp. Ich produkcja w Polsce jest znaczna, co wpływa na wielkość eksportu. Meble tapicerowane z Polski można znaleźć nie tylko w Unii Europejskiej, ale również w 94 krajach świata. Dynamiczny rozwój tej gałęzi przemysłu powoduje, iż zapotrzebowanie na osoby  z odpowiednimi kwalifikacjami jest coraz większe. Zawód tapicer należy do grupy zawodów rzemieślniczych, poszukiwanych na rynku pracy, gdyż liczba absolwentów jest niewystarczająca dla zaspokojenia potrzeb pracodawców i klientów. Analiza ofert pracy wykazała, że zawód tapicer należy do poszukiwanych na rynku pracy.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w branży stolarskiej
  • Język zawodowy w pracach tapicerskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie wyrobów tapicerowanych i prac konserwatorskich
  • Wykonywanie napraw i renowacji wyrobów tapicerowanych
  • Wykonywanie usług tapicerskich
  • Rysunek zawodowy

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną wyrobów tapicerskich,
  • sporządzania szkiców wyrobów tapicerskich,
  • dobierania materiałów i półfabrykatów do wykonania mebli, sprzętów i dekoracji wnętrz,
  • użytkowania i konserwowania narzędzi, maszyn i urządzeń stosowanych w pracach tapicerskich,
  • wykonywania i montowania elementów tapicerowanych w różnych wyrobach tapicerskich,
  • wykonywania pomocniczych prac stolarskich i ślusarskich w procesie wytwarzania wyrobów tapicerskich,
  • dokonywania napraw, renowacji i rekonstrukcji wyrobów tapicerskich z różnych epok historycznych,
  • pakowania, składowania i magazynowania materiałów i wyrobów tapicerskich,
  • sporządzania zapotrzebowania na materiały oraz kalkulowania kosztów wykonania wyrobów tapicerskich,
  • oceniania wykonanych prac tapicerskich,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych prac,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych prac,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w zakładach produkcyjnych, w salonach meblowych, jako doradca
    i sprzedawca, w muzeach, jako renowator mebli tapicerowanych, w biurach projektowych zajmujących się dekoracją wnętrz

Z pasją w przyszłość

70

Wykładowców

6500

Absolwentów

28

Specjalności

20

Lat doświadczenia