Budownictwo

1.  Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Betoniarz-zbrojarz powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: wykonywania i układanie zbrojenia w deskowaniu lub formie, wykonywania mieszanek betonowych, układania i zagęszczania mieszanki betonowej w deskowaniu lub formie oraz pielęgnacji świeżego betonu, wykonywania prac związanych z naprawą elementów betonowych i żelbetowych. Do głównych zadań wykonywanych przez pracowników zatrudnionych w zawodzie betoniarz-zbrojarz należy: przygotowanie mieszanek betonowych, siatek i szkieletów zbrojenia oraz wykonywanie elementów betonowych i żelbetowych w różnych obiektach budowlanych. Ponadto montują oni i demontują formy oraz deskowania do wykonywania elementów betonowych i żelbetowych. Osoba pracująca w zawodzie betoniarz-zbrojarz powinna odznaczać się: sprawnością manualną, zmysłem równowagi, wyobraźnią przestrzenną, wytrzymałością na długotrwały wysiłek fizyczny, odpornością na warunki pogodowe, dokładnością i samokontrolą.  Betoniarz-zbrojarz może wykonywać pracę w zakładzie produkcyjnym, w hali lub na wolnym powietrzu w zmiennych warunkach atmosferycznych. Pracy betoniarza-zbrojarza często towarzyszy hałas. Betoniarz-zbrojarz może pracować  w sąsiedztwie spawaczy, młotów pneumatycznych, dźwigów, walców drogowych i asfalciarek. Utrudnienia w pracy stwarzają wąskie przejścia, stojące rusztowania i stemplowania. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Pracodawcy oczekują od instytucji prowadzących szkolenia zawodowe w obszarze budownictwa profesjonalnie przygotowanych absolwentów  dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Wraz z dynamicznym rozwojem sektora budownictwa, istnieje duże zapotrzebowanie na betoniarzy-zbrojarzy. Absolwenci kursu zawodowego mogą prowadzić własną działalność gospodarczą.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach zbrojarskich i betoniarskich

  2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Przygotowanie stali zbrojeniowej do montażu
  • Montaż oraz układanie zbrojenia w deskowaniu i  formach
  • Wykonywanie mieszanek betonowych
  • Układanie i zagęszczanie mieszanki betonowej
  • Pielęgnacja świeżego betonu
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • wykonywania i układania zbrojenia w deskowaniu lub formie,
  • wykonywania mieszanek betonowych,
  • układania i zagęszczania mieszanki betonowej w deskowaniu lub formie oraz pielęgnacji świeżego betonu,
  • wykonywania elementów prefabrykowanych betonowych i żelbetowych,
  • wykonywania prac związanych z naprawą elementów betonowych i żelbetów,
  • posługiwania się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych,
  • dobierania materiałów budowlanych, narzędzi, urządzeń i sprzętu do robót zbrojarskich
    i betoniarskich,
  • użytkowania narzędzi, urządzeń i sprzętu stosowanego w robotach zbrojarskich i betoniarskich,
  • przestrzegania zasad magazynowania, składowania i transportu materiałów oraz wyrobów stosowanych w robotach zbrojarskich i betoniarskich,
  • oceniania jakości wykonanych robót,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych warsztatach remontowo-budowlanych, w zakładach prefabrykacji, w wytwórniach mieszanek betonowych oraz w zakładach produkcji zbrojenia na stanowiskach: przygotowywania mieszanek betonowych, siatek, szkieletów zbrojeniowych, deskowań i form, wykonywania elementów betonowych i żelbetowych w różnych obiektach budowlanych przy zastosowaniu narzędzi i maszyn do robót betoniarskich i zbrojarskich, wykonywania remontów i napraw konstrukcji z betonu.

1.  Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Brukarz jest pracownikiem zatrudnionym w przemyśle budowlanym, w gałęzi drogownictwa. Podejmuje on również pracę w sektorze usługowym. Znajduje pracę wszędzie tam, gdzie prowadzone są roboty drogowe. Brukuje, naprawia i rozbiera nawierzchnie ulic, placów, dróg, chodników, skarp i przejazdów.  Zawód ten wiąże się z ciężką pracą fizyczną, osoba wykonująca go powinna cechować się dużą dokładnością i zmysłem estetycznym. Oprócz właściwych robót drogowych brukarze zajmują się naprawą i konserwacją używanego przez siebie sprzętu. Brukarz pracuje na wolnym powietrzu. Wszystkie roboty drogowe wykonywane są bezpośrednio na miejscu budowy. Z tego względu praca przebiega w zróżnicowanych warunkach pogodowych. Szczególnie uciążliwa jest duża wilgotność powietrza i gruntu. Praca wymaga częstego schylania się, a nawet poruszania na kolanach. Roboty wykonywane są od marca do listopada. Jeśli pozwalają na to warunki pogodowe, praca może odbywać się przez cały rok. Praca jest związana z wyjazdami poza miejsce zamieszkania. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Pracodawcy oczekują od instytucji prowadzących szkolenia zawodowe w obszarze budownictwa profesjonalnie przygotowanych absolwentów dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Wraz z dynamicznym rozwojem sektora budownictwa, istnieje duże zapotrzebowanie na brukarzy. Absolwenci kursu zawodowego mogą prowadzić własną działalność gospodarczą.

 2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach brukarskich

 

  2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Technologia robót brukarskich           
  • Materiały, maszyny i urządzenia stosowane w brukarstwie
  • Wykonywanie robót brukarskich
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • wykonywania prac brukarskich,
  • posługiwania się dokumentacją techniczną, normami, katalogami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych,
  • wykonywania obmiarów robót brukarskich,
  • wykonywania rysunków i szkiców roboczych,
  • wykonywania podłoża do układania kostki brukowej,
  • układania krawężników i obrzeży,
  • wykonywania odwodnień,
  • dobierania i przygotowywania materiałów do robót brukarskich,
  • użytkowania maszyn, narzędzi i sprzętu do robót brukarskich,
  • układania nawierzchni drogowych i chodnikowych z zastosowaniem odpowiednich materiałów, kolorystyki, wymiarów oraz grubości poszczególnych warstw,
  • wykonywania prac wykończeniowych,
  • oceniania jakości wykonanych prac,
  • pracy w zespole,
  • przestrzegania zasad magazynowania, składowania i transportu materiałów oraz wyrobów stosowanych w robotach brukarskich,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w wytwórniach materiałów brukarskich, w wytwórniach prefabrykatów

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Cieśla (stolarz budowlany) pracuje w budownictwie i do jego zadań należy wykonywanie konstrukcji drewnianych do szalunków i stemplowań, konstrukcji wieńcowych, więźby dachowej, okien i drzwi. W pracy wykorzystuje odpowiednie materiały łączące (gwoździe, sworznie, śruby, klamry, pierścienie, jarzma, ściski stalowe, wkładki zębate itp.), za pomocą których scala przygotowany materiał. Doskonałe opanowanie różnych sposobów łączenia drewna (przez pasowanie, zbijanie, przykręcanie itp.) to bardzo istotna umiejętność w zawodzie cieśli. Do wykonywania zadań zawodowych niezbędna jest wiedza z zakresu właściwości różnych gatunków drewna, gdyż dzięki niej określa przydatność drewna do wykonywania różnorodnych konstrukcji (np. inne cechy ma mieć drewno użyte do deskowania form betonowych, inne murarskich a jeszcze inne do więźby dachowej). Wykwalifikowany cieśla powinien znać się na środkach chemicznych (środki grzybobójcze, owadobójcze i uodparniające na ogień oraz przeciwdziałające przyczepności betonu do drewna) stosowanych do impregnacji drewna, które wykorzystuje do powlekania powierzchni drewna. Najtrudniejsze jest wykonywanie skomplikowanych konstrukcji drewnianych stropów (np. kopułowych) i łuków (krążyn), ponieważ trzeba wtedy poddawać drewno obróbce plastycznej. Współcześnie cieśla musi znać się na różnych systemach szalunków, również na takich ,gdzie wykorzystuje się materiały inne niż drewno, np. metalowe. Do prac ciesielskich niezbędna jest znajomość czytania rysunków technicznych. Praca cieśli odbywa się zwykle na placu budowy, na otwartej przestrzeni przy zmiennych warunkach atmosferycznych, a także na zapleczu budowy i w pomieszczeniach zamkniętych. Pracę wykonuje się też w wykopach lub na wysokościach. Cieśla wykonuje również konstrukcje rozporowe i podporowe ścian w wykopach, drewnianych konstrukcji inżynierskich, mosty, wieże itp. Cieśla może pracować w sąsiedztwie innych pracowników budowlanych, np. dekarzy, murarzy. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że cieśla jest jednym z najbardziej poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być realizowana bez wykonania prac ciesielskich. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace ciesielskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych cieśli, których umiejętności i zaangażowanie przyczyni się do podniesienia jakości i efektywności wykonywanych prac ciesielskich. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na cieśli, rosnące w okresach wysokiej koniunktury inwestycyjnej.

 

Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach ciesielskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie konstrukcji drewnianych
  • Wykonywanie form i deskowań elementów konstrukcji  betonowych i żelbetowych
  • Wykonywanie rusztowań drewnianych oraz pomostów roboczych,
  • Wykonywanie napraw, renowacji i rozbiórki konstrukcji drewnianych
  • Rysunek zawodowy  

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych,
  • zabezpieczania drewna i materiałów drzewnych przed działaniem czynników zewnętrznych,
  • odpowiedniego składowania, przechowywania i transportowania drewna surowego,
    materiałów drzewnych i prefabrykatów,
  • dobierania materiałów, narzędzi i sprzętu do robót ciesielskich i pomocniczych,
  • użytkowania narzędzi, urządzeń i sprzętu oraz przyrządów kontrolno – pomiarowych,
  • wykonywania obróbki drewna i materiałów drzewnych,
  • wykonywania konstrukcji z drewna i materiałów drzewnych oraz deskowań drewnianych,
  • montowania form systemowych do konstrukcji betonowych i żelbetowych oraz ich rozbierania,
  • wykonywania rusztowań drewnianych oraz pomostów roboczych i daszków ochronnych,
  • wykonywania elementów budowlanych z drewna takich jak: stropy, schody, konstrukcje dachowe, ścianki działowe i inne,
  • wykonywania konserwacji, napraw, renowacji i rozbiórek obiektów z drewna i materiałów drzewnych,
  • oceniania jakości wykonanych robót ciesielskich,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w zakładach prefabrykacji drewna, w zakładach wytwórczych budowlanych konstrukcji drewnianych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Dekarz jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: pokryć dachowych, obróbek dekarskich (montowanie rynien i rur spustowych), montażu okien połaciowych, wyłazów i świetlików dachowych. Osobę pracującą w zawodzie dekarza powinna cechować: sprawność manualna, zmysł równowagi, wyobraźnia przestrzenna, wytrzymałość na długotrwały wysiłek fizyczny, odporność na warunki pogodowe, dokładność i samokontrola. Dekarz może wykonywać pracę w zakładzie produkcyjnym, w hali lub na wolnym powietrzu w zmiennych warunkach atmosferycznych.  Dekarz pracuje zazwyczaj w zespole oraz z innymi pracownikami budowlanymi np. murarzami. Pracę dekarza zalicza się do niebezpiecznych, gdyż większość wykonywana jest na wysokości. Dodatkowe utrudnienia stwarzają m.in. wąskie przejścia, rusztowania oraz stemplowania.  Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że dekarz jest jednym z najbardziej poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac dekarskich. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace dekarskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych dekarzy, których umiejętności i zaangażowanie przyczyni się do podniesienia jakości i efektywności wykonywanych prac dekarskich. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na dekarzy, rosnące w okresach wysokiej koniunktury inwestycyjnej.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach dekarskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie pokryć dachowych i obróbek dekarskich
  • Wykonywanie montażu okien dachowych, wyłazów, świetlików i urządzeń do pozyskiwania energii odnawialnej
  • Wykonywanie odwodnień połaci dachowych
  • Wykonywanie remontów i rozbiórki pokryć dachowych, obróbek dekarskich i odwodnień połaci dachowych
  • Rysunek zawodowy 

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych,
  • dobierania materiałów, narzędzi i sprzętu do robót dekarskich,
  • użytkowania narzędzi, urządzeń i sprzętu do robót dekarskich,
  • odpowiedniego dobierania materiałów i podkładów do robót dekarskich,
  • wykonywania pokryć dachowych z różnych materiałów,
  • wykonywania i montowania elementów systemów do odprowadzania wód opadowych z połaci dachowych,
  • wykonywania obróbki materiałów blacharskich do wykończenia elementów budowlanych,
  • wykonywania montażu i demontażu okien dachowych, systemów odprowadzania wód opadowych,
  • wykonywania izolacji dachów i stropodachów,
  • wykonywania konserwacji, naprawy i renowacji pokryć dachowych, systemów odprowadzania wód opadowych,
  • oceniania jakości wykonanych robót dekarskich,
  • wykonywania obmiarów robót dekarskich i kalkulacji ich kosztów,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w zakładach wytwórczych elementy dekarskie, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych.

1.   Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Praca elektryka wiąże się z dużą odpowiedzialnością, ponieważ czynności wykonywane przez elektryka zapewniają bezpieczeństwo osobom korzystającym z sieci energetycznych lub maszyn i urządzeń elektrycznych. Zawód elektryk jest zawodem atrakcyjnym i poszukiwanym na rynku pracy. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac elektrycznych i odgromowych. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace elektryczne, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych elektryków. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na elektryków.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza
  • Język zawodowy w robotach elektrycznych

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Montaż i uruchamianie maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie dokumentacji technicznej
  • Wykonywanie i uruchamianie instalacji elektrycznych na podstawie dokumentacji technicznej
  • Ocenianie stanu technicznego maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznej na podstawie pomiarów
  • Montowanie układów sterowania, regulacji zabezpieczeń maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie dokumentacji technicznej
  • Montowanie i sprawdzanie działania środków ochrony przeciwporażeniowej na podstawie dokumentacji technicznej

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną instalacji maszyn i urządzeń elektrycznych,
  • rozpoznawania podzespołów instalacji i urządzeń i sieci elektrycznych,
  • dobierania materiałów, podzespołów, narzędzi i przyrządów do wykonywanych prac,
  • montowania układów elektrycznych na podstawie schematów,
  • wykonywania instalacji elektrycznych i odgromowych,
  • instalowania i uruchamiania maszyn i urządzeń elektrycznych,
  • dokonywania przeglądów technicznych, konserwacji oraz prostych napraw instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych,
  • dokonywania konserwacji i przeglądów instalacji odgromowych,
  • oceniania stanu technicznego instalacji maszyn i urządzeń elektrycznych po montażu lub naprawie na podstawie pomiarów i prób,
  • stosowania norm, przepisów i instrukcji z zakresu montażu i eksploatacji urządzeń elektrycznych,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, elektrowniach, kopalniach, hutach, na kolei, w firmach naprawiających sprzęt elektryczny, w firmach zajmujących się sprzedażą osprzętu elektrycznego, w firmach projektujących i montujących instalacje alarmowe

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Zadaniem glazurnika jest okładanie pionowych ścian płytkami glazurowymi (inaczej ceramicznymi) pokrytymi szkliwem zabezpieczającym przed przenikaniem wody i o dużej trwałości oraz innymi materiałami budowlanymi (płytki klinkierowe, terakota, lastriko, płytki szklane, skałodrzewno, klepki i płyty drewniane, płytki z tworzyw sztucznych). Może pracować w pomieszczeniach, ale też na zewnątrz, układając płyty i płytki na elewacji. Czasem odnawia także powierzchnie ścian już wyłożone płytkami. Glazurnik jest jednym z członków załogi budowlanej, w skład której wchodzi posadzkarz, murarz, tynkarz lub pracuje indywidualnie jako właściciel własnej firmy. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że kafelkarz/płytkarz jest jednym z poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac kafelkarskich/płytkarskich. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace kafelkarskie/płytkarskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych kafejkarzy/płytkarzy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na kafelkarzy/płytkarzy.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach kafelkarskich/płytkarskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Kafelkowanie ścian i podłóg
  • Układanie różnego rodzaju płytek, kafelkowanie według różnych wzorów 
  • Układanie płytek dookoła okien, zlewów, wanien, gniazdek, itp.
  • Przycinanie płytek
  • Prace wykończeniowe
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • analizowania rysunków roboczych i ustalania na ich podstawie rodzaju i zakresu robót okładzinowych, potrzebnych materiałów, narzędzi, sprzętu i maszyn,
  • oceniania jakości materiałów okładzinowych,
  • sortowania płytek ściennych według odcieni, zabarwienia, jakości szkliwa, kształtu,
  • przycinania płytek i wycinania w nich otworów,
  • układania płytek szkliwionych przy użyciu zaprawy lub kleju na ścianach płaskich,
  • formowania spoin między płytkami,
  • układania płytek mozaikowych terakotowych naklejonych na papierze,
  • wykonywania cokolików z płytek terakotowych,
  • układania pojedynczych płytek terakotowych lub mozaiki szklanej we wzory,
  • układania wypukłych lub wklęsłych fragmentów ścian glazurą, terakotą, itp.,
  • okładania filarów i kolumn płytkami ceramicznymi, szklanymi, kamiennymi, z tworzyw sztucznych,
  • licowania cokołów i podokienników płytkami,
  • naprawiania okładzin ściennych z różnych rodzajów płytek,
  • oklejania płytkami ekranów wannowych i zasłaniających kanały z przewodami sanitarnymi,
  • mocowania do ścian wieszaków, mydelniczek, półek ceramicznych, itp.,
  • wykonywania posadzek z płytek lastrykowych, kamionkowych, ceramicznych szkliwionych, kamiennych, itp.,
  • oceniania jakości wykonanych robót kafelkarskich/płytkarskich,
  • wykonywania obmiarów robót kafelkarskich/płytkarskich i kalkulacji ich kosztów,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • organizowania miejsca prac i dróg transportowych materiałów na placu budowy,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych.

1.  Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Zadaniem glazurnika jest okładanie powierzchni podłogowych płytkami glazurowymi (inaczej ceramicznymi) pokrytymi szkliwem zabezpieczającym przed przenikaniem wody i o dużej trwałości oraz innymi materiałami budowlanymi (płytki klinkierowe, terakota, lastriko, płytki szklane, skałodrzewno, klepki i płyty drewniane, płytki z tworzyw sztucznych).  Może pracować w pomieszczeniach, ale też na zewnątrz układając płyty i płytki na elewacji. Czasem odnawia także powierzchnie ścian już wyłożone płytkami. Glazurnik jest jednym z członków załogi budowlanej,
w skład której wchodzi posadzkarz, murarz, tynkarz lub pracuje indywidualnie jako właściciel własnej firmy. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że posadzkarz jest jednym z poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac posadzkarskich. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace posadzkarskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych posadzkarzy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na posadzkarzy

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach posadzkarskich

 

      2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie podłóg i innych nawierzchni z drewna, płytek lastrykowych, płytek ceramicznych, płytek z tworzyw sztucznych, z wykładzin rulonowych z tworzyw sztucznych, posadzek bezspoinowych, cementowych, lastrykowych, z żywic syntetycznych, estrychgipsowych, itp.
  • Charakterystyka posadzek i glazury
  • Materiały, narzędzia i sprzęt do posadzek
  • Przygotowanie zaprawy
  • Szlifowanie nawierzchni podłogowych
  • Montaż elementów wykończeniowych i ozdobnych
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • analizowania rysunków roboczych i ustalania na ich podstawie rodzaju i zakresu robót podłogowych, potrzebnych materiałów, narzędzi, sprzętu i maszyn,
  • oceniania jakości materiałów podłogowych,
  • wykonywania podkładów pod różne rodzaje posadzek,
  • wykonywania izolacji akustycznych podłóg,
  • sprawdzania wilgotności podkładów podłogowych,
  • wykonywania mieszanek cementowych, lastrykowych, estrychgipsowych, ksylolitowych, itp. sposobem ręcznym i zmechanizowanym,
  • stosowania odpowiednich klejów, kitów, lepików, mas plastycznych przy wykonywaniu podłóg,
  • dobierania płytek podłogowych o odpowiednich wzorach i kolorach, wymierzania dopasowywania, przycinania i szlifowania,
  • powlekania klejem podkładu oraz płytek i wykładzin, układania ich i dociskania do podkładu,
  • wykonywania cokolików przy posadzkach,
  • mocowania listew przypodłogowych drewnianych i z tworzyw sztucznych,
  • wykonywania posadzek jastrychowych cementowych, lastrykowych, estrychgipsowych,
  • wykonywana posadzek bezspoinowych z tworzyw sztucznych,
  • wykonywania posadzek z płytek PCW i innych tworzyw sztucznych,
  • wykonywania podłóg z płytek lastrykowych, kamionkowych, terakotowych, kamiennych, itp.,
  • szlifowania posadzek mineralnych,
  • układania nowych nawierzchni podłogowych na podłożach istniejących,
  • oceniania jakości wykonanych robót posadzkarskich,
  • wykonywania obmiarów robót posadzkarskich i kalkulacji ich kosztów,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • organizowania miejsca pracy i dróg transportowych materiałów na placu budowy,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych.

1. Uzasadnienie potrzeba kształcenia w zawodzie:

Podstawowym zadaniem malarza-tapeciarza jest pokrywanie farbami, lakierami i emulsjami wnętrz mieszkań oraz innych budynków użyteczności publicznej. Zajmuje się on także tapetowaniem, czyli nakleja na ściany i sufity gotowe arkusze tapet. Maluje powierzchnie ścian, sufitów, powierzchnie stolarki oraz ślusarki budowlanej, a także innych elementów wyposażenia i konstrukcji budynku. Podczas malowania i tapetowania może stosować wzornictwo i techniki ozdobne.  Malarz-tapeciarz po zapoznaniu się z miejscem pracy, ustala zakres robót i przygotowuje potrzebne materiały, narzędzia i sprzęt. Wybór techniki malarskiej zależy od funkcji i charakteru malowanego pomieszczenia oraz od wymagań zleceniodawcy. Kolejnym etapem pracy malarza-tapeciarza jest przygotowanie podłoża pod malowanie lub tapetowanie. W pomieszczeniach remontowanych malarz oczyszcza ściany, likwiduje zacieki, naprawia drobne uszkodzenia tynków oraz gruntuje podłoże. Tapetowanie także poprzedzone jest przygotowaniem podłoża. Praca malarza-tapeciarza obejmuje malowanie ręczne (za pomocą pędzli, wałków) oraz malowanie mechaniczne z wykorzystaniem pompek i agregatów malarskich. Większość prac malarz-tapeciarz wykonuje wewnątrz budynku. Pracę w zawodzie malarz-tapeciarz można wykonywać samodzielnie, w zespole lub w wielofunkcyjnej brygadzie remontowej. Można prowadzić własną działalność gospodarczą.  W zawodzie malarz-tapeciarz można wyróżnić grupy stanowisk związane z: robotami tynkarskimi, wykonywaniem powłok malarskich, tapetowaniem, malowaniem konstrukcji stalowych i urządzeń przemysłowych.  Istnieją stanowiska pracy związane z produkcją prefabrykatów budowlanych, z konserwacją wnętrz budynków mieszkalnych i przemysłowych, w szczególności z zabezpieczaniem antykorozyjnym konstrukcji stalowych. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że malarz – tapeciarz jest jednym z poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac malarskich lub tapeciarskich. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace malarskie i tapeciarskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych malarzy – tapeciarzy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na malarzy – tapeciarzy.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach malarskich i tapeciarskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Podstawowe i pomocnicze prace malarskie i tapeciarskie
  • Składniki materiałów malarskich, gotowe wyroby malarskie, materiały do przygotowania podłoża, przygotowanie farb i materiałów pomocniczych
  • Ręczne narzędzia i sprzęt – pędzle, wałki oraz sprzęt pomocniczy
  • Rusztowania i drabiny do robót malarskich
  • Aparaty do malowania natryskowego
  • Urządzenia mechaniczne do przygotowania podłoża
  • Malowanie techniką wapienną i cementową
  • Malowanie i tapetowanie ścian, sufitów, elewacji budynków, stolarki budowlanej, instalacji i urządzeń sanitarnych, ślusarki budowlanej, krat, balustrad, ogrodzeń
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • analizowania rysunków i planów malowania lub tapetowania w celu ustalenia zakresu i kolejności robót, potrzebnych narzędzi, sprzętu i maszyn,
  • odpowiedniego przygotowania podłoży ścian i sufitów pod malowanie lub tapetowanie,
  • odpowiedniego przygotowania gruntowników i gruntowania podłoży tynkowych, drewnianych, metalowych, betonowych, itp.,
  • malowania farbami wodnymi – wapiennymi, cementowymi, krzemianowymi, kazeinowymi i emulsyjnymi – rożnych podłoży,
  • malowania olejnego, emaliowania i lakierowania podłoży drewnianych, metalowych i tynkowych,
  • wykańczania pomalowanych powierzchni za pomocą tapetowania, nakrapiania i ozdabiania ornamentami, paskami i deseniami,
  • wykonywania malowania w remontowanych pomieszczeniach mieszkalnych, w tym usuwania starych powłok malarskich, naprawy podłoża, malowania,
  • wykonywania odręcznych napisów oraz przy użyciu szablonów,
  • naklejania tapet zwykłych i samoprzylepnych,
  • wykańczania powierzchni wytapetowanych paskami i listewkami,
  • wykonywania lamperii olejnych zwykłych i marmurkowych,
  • malowania antykorozyjnego elementów i urządzeń metalowych,
  • malowania szyldów,
  • oceniania jakości wykonanych robót malarskich lub tapeciarskich,
  • wykonywania obmiarów robót malarskich lub tapeciarskich i kalkulacji ich kosztów,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • organizowania miejsca pracy i dróg transportowych materiałów na placu budowy,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych, w wytwórniach stolarki budowlanej i stalowych konstrukcji budowlanych.

1.Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Murarz-tynkarz zajmuje się wznoszeniem ścian z cegieł, kamieni, elementów betonowych, gipsowych, ceramicznych i innych materiałów budowlanych, nakładaniem warstw tynkarskich (wapiennych, cementowych, żywicznych, alabastrowych). Oprócz ścian może wykonywać także schody, filary czy stropy, układać na ścianach okładziny, wykuwać otwory oraz samodzielne sporządzać zaprawy murarskie i tynkarskie, w tym orientować się w cechach różnych zapraw i recepturach ich sporządzania. Ponadto może wykonywać prace remontowe i rozbiórkowe. Osoba zamierzająca wykonywać ten zawód musi przyzwyczaić się do częstych zmian miejsca pobytu (jest to uzależnione od miejsca nowej budowy), wykonywania swoich zadań przy niesprzyjającej pogodzie i na dużych wysokościach, dlatego też kandydat na murarza-tynkarza nie powinien cierpieć na lęk wysokości.  Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że murarz – tynkarz  jest jednym z poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac murarskich i tynkarskich. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy
w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace murarskie i tynkarskie, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych murarzy – tynkarzy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na murarzy – tynkarzy.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach murarskich i tynkarskich

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie zapraw murarskich, tynkarskich i mieszanek betonowych
  • Wykonywanie murowanych konstrukcji budowlanych
  • Wykonywanie tynków wewnętrznych i zewnętrznych
  • Wykonywanie remontów i rozbiórki murowanych konstrukcji budowlanych
  • Wykonywanie napraw tynków wewnętrznych i zewnętrznych
  • Rysunek zawodowy

  

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych prac zawodowych,
  • wykonywania obmiarów robót murarskich i tynkarskich,
  • dobierania materiałów do określonych prac murarskich i tynkarskich,
  • dobierania, użytkowania i konserwowania narzędzi, urządzeń i sprzętu do robót murarskich i tynkarskich,
  • wykonywania zapraw murarskich i tynkarskich,
  • wykonywania murów pełnych z różnych materiałów, murów z otworami okiennymi i drzwiowymi oraz ścian działowych i nośnych,
  • wykonywania kominów, murów z kanałami dymowymi, spalinowymi i wentylacyjnymi,
  • wykonywania murów, stropów i nadproży,
  • układania izolacji przeciwwilgociowej, montowania izolacji cieplnej i akustycznej na ścianach,
  • osadzania stolarki i ślusarski budowlanej,
  • wykonywania tynków zewnętrznych i wewnętrznych,
  • oceniania jakości wykonanych robót,
  • ustalania zakresu i czasu trwania robót,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych, w wytwórniach materiałów budowlanych i betonowych konstrukcji budowlanych.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Monter konstrukcji budowlanych montuje konstrukcje drewniane, stalowe i żelbetowe z elementów prefabrykowanych oraz wykonuje pomocnicze roboty betoniarskie, zbrojarskie, murarskich i ciesielskich w budynkach mieszkalnych, handlowych, użyteczności publicznej, administracyjno-biurowych, a także w mostach, kładkach, wieżach, słupach energetycznych itp. Praca montera konstrukcji budowlanych odbywa się na budowach na wolnym powietrzu, najczęściej przy oświetleniu naturalnym, często na dużych wysokościach oraz w hałasie. Warunki atmosferyczne wpływają na wilgotność oraz temperaturę. Głównym zagrożeniem dla osób wykonujących omawiany zawód jest znaczna wysokość, na której wykonuje się prace – możliwość upadku i możliwość spadania przedmiotów. Przedstawiciele omawianego zawodu znajdują bez trudu zatrudnienie w przedsiębiorstwach budowlanych, wytwórniach prefabrykatów, przedsiębiorstwach budowy dróg i mostów. Mają również możliwość prowadzenia własnych firm remontowo-budowlanych, handlowych. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że monter konstrukcji budowlanych  jest jednym z poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być realizowana bez wykonania prac  montażowych z użyciem konstrukcji budowlanych. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace montażowe z użyciem konstrukcji budowlanych,  jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych monterów konstrukcji budowlanych. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na monterów konstrukcji budowlanych.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach murarskich i tynkarskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Przygotowanie elementów konstrukcji budowlanych do montażu
  • Montowanie elementów konstrukcji budowlanych
  • Wykonywanie prac związanych z remontem i rozbiórką konstrukcji budowlanych
  • Zabezpieczanie elementów konstrukcji budowlanych przed wpływem niekorzystnych czynników zewnętrznych
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • rozpoznawania rodzajów i elementów obiektów budowlanych,
  • rozróżniania konstrukcji obiektów budowlanych i technologii ich wykonania,
  • rozróżniania rodzajów i elementów instalacji budowlanych,
  • rozpoznawania materiałów budowlanych i określania ich zastosowania,
  • wykonywania szkiców roboczych,
  • sporządzania rysunków budowlanych,
  • rozróżniania rodzajów i elementów dokumentacji stosowanej w robotach budowlanych,
  • rozróżniania przyrządów pomiarowych stosowanych w robotach budowlanych,
  • przestrzegania zasad wykonywania pomiarów związanych z robotami budowlanymi,
  • rozpoznawania elementów zagospodarowania terenu budowy,
  • rozróżniania środków transportu stosowanych w budownictwie,
  • przestrzegania zasad transportu i składowania materiałów budowlanych,
  • rozróżniania rodzajów rusztowań oraz przestrzegania zasad ich montażu, użytkowania i demontażu,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych, w wytwórniach materiałów budowlanych i prefabrykatów, przedsiębiorstwach budowy dróg i mostów, firmach handlowych.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych może wykonywać zadania zawodowe związane z wykonywaniem robót związanych z budową i remontem sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, ciepłowniczych oraz budową i remontem węzłów ciepłowniczych. Może wykonywać roboty związane z montażem i remontem instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych, grzewczych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych oraz montażem i eksploatacją instalacji gazowych. Praca w tym zawodzie wymaga dobrej sprawności fizycznej, odporności na warunki pogodowe oraz zdolności do pracy w niesprzyjających warunkach środowiskowych. Do wykonywania pracy niezbędne są uzdolnienia techniczne i rachunkowe, wyobraźnia przestrzenna. Wymagana jest ostrość wzroku i słuchu, wrażliwość węchowa oraz zmysł równowagi. Montera sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych powinna cechować dokładność, rzetelność, odpowiedzialność, sumienność oraz umiejętność współpracy w zespole. W przypadku pracy z paliwami, parą technologiczną, gorącą wodą lub wodą pod wysokim ciśnieniem, niezbędna jest odporność emocjonalna, zrównoważenie oraz zdolność do pracy w szybkim tempie i pod presją. Praca w zawodzie monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych wykonywana jest w obiektach budowlanych o różnym przeznaczeniu, tj. w biurach, piwnicach, pomieszczeniach technicznych, mieszkaniach prywatnych, pomieszczeniach biurowych oraz w nowych budynkach różnego przeznaczenia.  Prace związane z budową sieci komunalnych wykonywane są w terenie, na zewnątrz, np. w wykopach. Wykonując pracę w pomieszczeniach zamkniętych, monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych narażony jest na oddziaływanie gazów, chemikaliów, wysokiej temperatury, natomiast pracując na zewnątrz podlega działaniom czynników atmosferycznych: mrozu, upału, deszczu, wiatru. Monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych pracuje z reguły w systemie jednozmianowym, natomiast w przypadku poważnych awarii jego czas pracy może ulec zmianie. Praca w firmach takich, jak pogotowie wodne czy gazowe wykonywana jest na trzy zmiany oraz w dni wolne od pracy. W zawodzie montera sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych wyróżnia się grupy stanowisk pracy związanych z: wykonawstwem robót sieciowych i instalacyjnych konserwacji, remontów, napraw oraz montażem i eksploatacją instalacji gazowych.  Instalacje sanitarne są integralną częścią większości obiektów budowlanych, w tym wszystkich budynków. Sieci wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze i gazowe są niezbędne do rozprowadzenia mediów do obiektów budowlanych, w tym wszystkich budynków, niezależnie od ich przeznaczenia. Monterzy sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych należą do grupy poszukiwanych pracowników. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych monterów, których wiedza i zaangażowanie przyczyni się do podniesienia standardów jakości i bezpieczeństwa infrastruktury podziemnej terenu oraz technicznego wyposażenia budowli i budynków. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych  jest jednym z poszukiwanych zawodów. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace instalacyjne,  jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy budowlane. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na monterów sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach murarskich i tynkarskich

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie robót przygotowawczych związanych z budową sieci komunalnych oraz montażem instalacji sanitarnych
  • Wykonywanie robót związanych z budową sieci wodociągowych, kanalizacyjnych,  gazowych oraz sieci i węzłów ciepłowniczych
  • Wykonywanie montażu instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, grzewczych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych
  • Wykonywanie robót związanych z konserwacją, naprawą i modernizacją sieci komunalnych oraz instalacji sanitarnych
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną, normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych prac zawodowych,
  • dobierania materiałów, armatury, urządzeń oraz przyrządów kontrolno – pomiarowych,
  • użytkowania i konserwowania narzędzi, sprzętu i urządzeń kontrolno – pomiarowych,
  • wykonywania bruzd i otworów w przegrodach budowlanych,
  • wykonywania instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania (wodnego, parowego, pompy ciepła), gazowej, wentylacji i klimatyzacji w różnych technologiach,
  • montowania uzbrojenia i urządzeń kontrolno – pomiarowych na przewodach instalacji sanitarnych,
  • wykonywania przyłączy wodociągowych, kanalizacyjnych i gazowych,
  • montowania urządzeń lokalnych ujęć wody i oczyszczalni ścieków,
  • podłączania instalacji grzewczych do lokalnych i centralnych źródeł ciepła,
  • dokonywania prób szczelności instalacji i przeprowadzania odbioru technicznego,
  • lokalizowana i usuwania awarii eksploatowanych instalacji sanitarnych,
  • oceniania jakości wykonanych robót,
  • wykonywania przedmiarów i obmiarów robót instalacyjnych i kalkulacji kosztów wykonania robót,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych, w rzemieślniczych zakładach remontowo-budowlanych, w firmach renowacji budynków i budowli zabytkowych, w firmach wodociągowo – kanalizacyjnych, firmach gazowniczych, ciepłowniczych, handlowych

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Monter sieci i urządzeń telekomunikacyjnych świadczy usługi z dziedziny telekomunikacji, które są ukierunkowane na montaż, uruchamianie i utrzymanie linii i urządzeń telekomunikacyjnych oraz konfigurowanie i testowanie urządzeń telekomunikacyjnych. Umiejętności praktyczne są wzbogacone wiedzą ogólną z zakresu elektroniki analogowej i cyfrowej oraz wiedzą szczegółową z zakresu urządzeń i systemów telekomunikacyjnych. Osoba posiadająca wykształcenie w tym zawodzie może pracować w firmach i zakładach telekomunikacyjnych. Instalacje telekomunikacyjne są integralną częścią obiektów budowlanych, w tym wszystkich budynków. Sieci telekomunikacyjne są niezbędne do rozprowadzenia mediów do obiektów budowlanych, w tym wszystkich budynków, niezależnie od ich przeznaczenia. Monterzy sieci i urządzeń telekomunikacyjnych należą do grupy poszukiwanych pracowników. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych monterów, których wiedza i zaangażowanie przyczyni się do podniesienia standardów jakości i bezpieczeństwa infrastruktury podziemnej terenu oraz technicznego wyposażenia budowli i budynków. Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace instalacyjne,  jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy.  Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na monterów sieci i urządzeń telekomunikacyjnych.

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach telekomunikacyjnych

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Montowanie i utrzymanie telekomunikacyjne kanalizacji kablowej
  • Montowanie i utrzymanie torów miedzianych
  • Montowanie i utrzymanie torów światłowodowych
  • Montowanie i utrzymanie linii radiowych
  • Montowanie i uruchamianie urządzeń sieci telekomunikacyjnych
  • Konfigurowanie i utrzymanie urządzeń sieci telekomunikacyjnych
  • Testowanie urządzeń sieci telekomunikacyjnych
  • Rysunek zawodowy

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

1)   rozpoznawania rodzajów telekomunikacyjnych kanalizacji kablowych,

2)   rozpoznawania rodzaje studni kablowych,

3) dobierania teletechnicznego rur kanalizacyjnych oraz osprzętu rur do rodzaju telekomunikacyjnej kanalizacji kablowej,

4)   określania odległości dla skrzyżowań i zbliżeń torów telekomunikacyjnych,

5)   montowania kanalizacji kablowej,

6)   stosowania oznakowania ostrzegawczego i identyfikacyjnego w kanalizacji kablowej,

7)   wykonywania napraw i konserwacji kanalizacji kablowej,

8)   rozpoznawania nadajników i odbiorników w torach miedzianych,

9)   dobierania kabli miedzianych na podstawie oznaczeń,

10) dobierania złączy, gniazd, rozgałęźników i zwrotnic do montażu torów miedzianych,

11) dobierania urządzeń wzmacniająco-regenerujących do linii telekomunikacyjnej,

12) łączenia i układania kabli miedzianych w kanalizacji kablowej,

13) montowania aparatów przepięciowych oraz instalacji uziemiającej do urządzeń zestawianej linii telekomunikacyjnej,

14) usuwania uszkodzenia torów miedzianych,

15) rozpoznawania nadajników i odbiorników torów światłowodowych,

16) rozpoznawania rodzajów włókien i złączy światłowodowych,

17) dobierania kabli światłowodowych na podstawie oznaczeń,

18) dobierania złączek, sprzęgaczy i wzmacniaczy światłowodowych do montażu torów,

19) łączenia włókien światłowodowych,

20) układania kabli światłowodowych w kanalizacji kablowej,

21) rozpoznawania rodzajów instalacji odgromowych nadawczo-odbiorczych urządzeń linii radiowych,

22) rozpoznawania parametrów anten nadawczo-odbiorczych,

23) dobierania typu anteny nadawczo-odbiorczej do zasięgu łącza radiowego,

24) montowania instalacji antenowych linii radiowych,

25) sprawdzania działania linii radiowej,

26) wykonywania pomiarów i testów poziomu sygnału odbieranego przez antenę,

27) przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,

28) przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,

29) pracy w zespole,

30) posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,

31) podjęcia zatrudnienia w firmach i zakładach telekomunikacyjnych, firmach  świadczących usługi z zakresu montażu urządzeń i łączy telekomunikacyjnych, firmach  produkujących elementy linii i urządzeń telekomunikacyjnych, firmach świadczących usługi z zakresu serwisowania sprzętu telekomunikacyjnego, testowania okablowania sieciowego, instalacji sieci telekomunikacyjnych.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Zawód monter systemów rurociągowych obejmuje zadania zawodowe związane z montażem systemów rurociągowych stosowanych w różnych rodzajach instalacji przemysłowych i budowlanych.

Monter systemów rurociągowych może znaleźć zatrudnienie na stanowiskach związanych z montażem i utrzymaniem w sprawności instalacji rurowych w różnych sektorach gospodarki, między innymi w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym, energetyce, przemyśle wydobywczym, petrochemicznym, stoczniowym, w zakładach przemysłowych różnych branż. Monter systemów rurociągowych może znaleźć zatrudnienie w różnych sektorach gospodarki, głównie przy montażu rurociągów stalowych. Zapotrzebowanie na pracowników w tym zawodzie występuje w przemyśle, w związku z koniecznością modernizacji wielu przedsiębiorstw energetycznych oraz rozwojem przemysłu wydobywczego i petrochemicznego. Zakłada się, że będą wspierane przedsięwzięcia związane z produkcją energii elektrycznej oraz pozyskiwaniem gazu ziemnego przy zastosowaniu niekonwencjonalnych sposobów jego wydobycia. Przedsięwzięcia te związane są z przesyłaniem różnego rodzaju mediów energetycznych, rurociągami zarówno wewnątrz przedsiębiorstw, jak również za pomocą rurociągów przesyłowych i sieci. Wspierany będzie rozwój rozproszonych źródeł energii odnawialnych, gdzie stosowane są systemowe technologie rurociągowe. Istotnym uzupełnieniem oferty zatrudnienia przy budowie dużych systemów rurociągowych jest możliwość zatrudnienia montera systemów rurociągowych w małych firmach, specjalizujących się w montażu rurociągów, w przedsiębiorstwach produkcyjnych i usługowych, wykorzystujących różne nośniki energii do celów grzewczych i technologicznych. Obecnie stosuje się z zasady technologie systemowe określonych producentów, co zapewnia dobre perspektywy pracy dla absolwentów. Osoby przedsiębiorcze mogą zakładać własne firmy, w szczególności w obszarze małych, zdecentralizowanych instalacji. Mimo tych perspektyw kształcenie w tym zawodzie jest sporadyczne.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach rurociągowych

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie ręcznej i mechanicznej obróbki rur
  • Wykonywanie prefabrykowanych systemów rurociągowych
  • Wykonywanie montażu systemów rurociągowych
  • Wykonywanie prób ciśnieniowych systemów rurociągowych
  • Wykonywanie robót związanych z konserwacją oraz naprawą systemów rurociągowych
  • Rysunek zawodowy

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • dobierania materiałów, narzędzi i sprzętu do obróbki rur,
  • obsługiwania maszyn i urządzeń do obróbki rur,
  • posługiwania się narzędziami monterskimi,
  • wykonywania ręcznego i mechanicznego cięcia rur,
  • wykonywania cięcia rur palnikiem acetylenowo – tlenowym,
  • wykonywania czynności związane z gięciem rur na zimno,
  • wykonywania obróbki końców rur,
  • wykonywania czynności związanych z gwintowaniem rur;
  • oceniania jakości wykonania prac ręcznej i mechanicznej obróbki rur,
  • posługiwania się dokumentacją projektową systemów rurociągowych, normami i katalogami materiałów i wyrobów,
  • dobierania materiałów, maszyn, urządzeń i narzędzi do wykonywania prefabrykowanych elementów rurociągów,
  • dobierania elementów systemów rurociągowych do montażu,
  • obsługiwania maszyn i urządzeń podczas wykonywania prefabrykowanych elementów rurociągów,
  • wykonywania kształtek rurowych,
  • wykonywania połączenia rur,
  • montowania odcinków rur, węzłów rurociągów oraz ich uzbrojenia,
  • rozpoznawania wad połączeń elementów rurociągów oraz określa przyczyny ich powstawania,
  • oceniania jakości wykonania prefabrykatów elementów rurociągów,
  • wykonywania prób ciśnieniowych prefabrykatów rurociągów na stanowisku prób ciśnieniowych
  • posługiwania się dokumentacją systemów rurociągowych, normami i katalogami materiałów i narzędzi oraz instrukcjami montażu systemów rurociągowych,
  • przestrzegania zasad prowadzenia i mocowania rurociągów przemysłowych,
  • dobierania uzbrojenie systemów rurociągowych,
  • przeprowadzania inwentaryzacji systemów rurociągowych,
  • dobierania materiałów oraz maszyn, urządzeń i narzędzi do montażu systemów rurociągowych,
  • zabezpieczania i oznakowania miejsca wykonywanych robót montażowych systemów rurociągowych, wykonywania montażu rurociągów w określonych technologiach,
  • wykonywania uszczelnienia połączeń rurociągów,
  • wykonywania zabezpieczenia antykorozyjnego i termoizolacyjnego systemów rurociągów,
  • wykrywania i lokalizacji awarii rurociągów,
  • usuwania nieszczelności rurociągów,
  • wykonywania robót związanych z konserwacją i remontem systemów rurociągowych,
  • posługiwania się sprzętem podczas wykonywania prób ciśnieniowych systemów rurociągowych,
  • wykonywanie obmiarów robót oraz sporządzania rozliczenia materiałowego tych robót,
  • oceniania jakości wykonania montażu rurociągów.
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia na stanowiskach związanych z montażem i utrzymaniem w sprawności instalacji rurowych w różnych sektorach gospodarki, między innymi w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym, energetyce, przemyśle wydobywczym, petrochemicznym, stoczniowym, w zakładach przemysłowych różnych branż.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie wykonuje w obiektach budowlanych: montaż suchej zabudowy, roboty malarsko-tapeciarskie oraz roboty posadzkarskie i okładzinowe. Montaż suchej zabudowy obejmuje: wykonywanie ścianek działowych, sufitów podwieszanych oraz wykonywanie obudów konstrukcji dachowych, a także montaż okładzin ściennych i płyt podłogowych. Roboty malarsko-tapeciarskie obejmują: nanoszenie powłok malarskich w różnych technikach z uwzględnieniem różnego rodzaju podłoża, tapetowanie powierzchni. Roboty posadzkarskie obejmują: wykonywanie posadzek z drewna, płytek lastrykowych, płytek ceramicznych, płytek z tworzyw sztucznych, wykładzin rulonowych z tworzyw sztucznych oraz posadzek bezspoinowych. Roboty okładzinowe obejmują: wykonywanie okładzin ściennych z materiałów drewnianych, ceramicznych, kamiennych oraz z tworzyw sztucznych. Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie przeprowadza konserwację i naprawy powłok malarskich, tapet, posadzek i okładzin; dokonuje przedmiaru tych robót obliczając zapotrzebowanie materiałowe oraz rozlicza koszty ich wykonania. Montera zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie winna charakteryzować odpowiedzialność i zdyscyplinowanie, a także dokładność przy wykonywaniu zadania, co jest podstawą jakości i trwałości wykonanej pracy. Powinno go cechować wyczucie proporcji, piękna i estetyki, co ma wpływ na efekt końcowy jego pracy. Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie może być zatrudniony w firmach budowlanych oraz remontowych wykonujących roboty wykończeniowe lub własnej firmie wykonującej roboty wykończeniowe. W zawodzie monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie można wyróżnić grupy stanowisk związanych z: wykonywaniem wykończeniowych robót murarskich, wykonywaniem tynków, wykonywaniem okładzin ściennych, wykonywaniem podłóg, malowaniem, remontami i konserwacją pomieszczeń. Budownictwo należy do rozwijającej się gałęzi gospodarki w naszym kraju.  „Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicą. Analiza ofert pracy w branży budowlanej wykazuje, że monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie jest jednym z poszukiwanych zawodów. Praktycznie żadna inwestycja budowlana nie może być ukończona bez wykonania prac wykończeniowych Pracodawcy oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów instytucji szkoleniowych kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza wysokimi kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne. Na szczególną uwagę zasługuje umiejętność współpracy w zespole i odporność na stres. Pracodawcy wymagają również umiejętności dostosowania się pracownika do zmiennych warunków pracy. Pracodawcy zagraniczni cenią sobie umiejętności polskich pracowników wykonujących prace wykończeniowe, jednak wymagają umiejętności posługiwania się językiem zawodowym w sposób umożliwiający komunikację w zespole i z nadzorem w miejscu pracy. Rynek pracy oczekuje na profesjonalnych malarzy – tapeciarzy. Osoby przedsiębiorcze mogą podejmować własną działalność gospodarczą lub tworzyć własne firmy. Na rynku pracy istnieje stałe, stabilne zapotrzebowanie na monterów zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach wykończeniowych

 

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Montowanie systemów suchej zabudowy
  • Wykonywanie robót malarskich
  • Wykonywanie robót tapeciarskich
  • Wykonywanie robót posadzkarskich
  • Wykonywanie robót okładzinowych
  • Rysunek zawodowy

 3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • organizowania stanowiska pracy do robót malarskich, tapeciarskich, murarskich, tynkarskich, okładzinowych i podłogowych
  • dobierania materiałów do wykonywania robót wykończeniowych,
  • obliczania potrzebnej ilości i sporządzania zapotrzebowania na materiały,
  • oceniania jakości i przydatności materiałów, półfabrykatów i wyrobów do robót wykończeniowych,
  • dobierania materiałów do wykonania robót, obróbki mechanicznej i termicznej materiałów, sporządzania zaprawy, roztworów, klejów, zapraw  tynkarskich tradycyjnych oraz z gotowych suchych mieszanek i mas plastycznych, zgodnie z recepturą lub instrukcją producenta,
  • dobierania oraz prawidłowego i bezpiecznego posługiwania się narzędziami oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych przy wykonywaniu określonych robót wykończeniowych,
  • ocenia stanu technicznego różnego rodzaju podłoży i odpowiedniego doboru rodzaju do wykończenia powierzchni,
  • odpowiedniego wykonania różnych podłoży pod malowanie, tapetowanie, tynkowanie lub wykonania okładzin,
  • wykonywania powłok malarskich w różnych technikach (klejowej, emulsyjnej, olejnej),
  • wykonania tynków zwykłych i cienkowarstwowych, ręcznie i mechanicznie,
  • mocowania okładzin ściennych z różnego rodzaju materiałów (płytek, paneli, paneli ceramicznych, drewnopochodnych, z tworzyw sztucznych, drewna, kamiennych) i ich wykańczania,
  • wykonania różnych podłoży pod malowanie, tapetowanie, tynkowanie lub wykonanie okładzin,
  • wykonania docieplenia ścian zewnętrznych budynku oraz innych elementów budowli,
  • wykonania podłoża leżącego na gruncie,
  • wykonania z różnego rodzaju materiałów warstw izolacyjnych i podkładów,
  • wykonania posadzki z wykładzin mineralnych, z tworzyw sztucznych, drewna, materiałów drewnopochodnych i jej wykańczania,
  • przeprowadzania konserwacji i napraw powłok malarskich, tapet, posadzek i okładzin,
  • wykonywania przedmiaru i obmiaru robót wykończeniowych oraz rozliczania kosztów ich wykonania,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w firmach budowlanych oraz remontowych wykonujących roboty wykończeniowe lub własnej firmie wykonującej roboty wykończeniowe.

1. Uzasadnienie potrzeby kształcenia w zawodzie:

Zadaniem ślusarza jest ręczna lub ręczno-maszynowa obróbka metali, budowa, konserwacja i naprawa prostych konstrukcji, mechanizmów, narzędzi i wyrobów metalowych. Typowymi pracami wykonywanymi przez ślusarza są: wytwarzanie i naprawianie narzędzi, przyrządów i uchwytów obróbkowych, obróbka, montaż i naprawa elementów mechanizmów i urządzeń, wykonywanie konserwacji i napraw sprzętu powszechnego użytku, wykonywanie i naprawa ozdobnej galanterii metalowej (ślusarstwo artystyczne), nadawanie wyrobom metalowym ostatecznego, estetycznego wyglądu. Przewidywane są następujące specjalizacje w zawodzie ślusarz: ślusarz narzędziowy, ślusarz konstrukcji metalowych, ślusarz urządzeń komunalnych i sprzętu domowego, ślusarz artystyczny. Ślusarze mogą być zatrudnieni w zakładach produkcyjnych z różnych branż, budownictwie, usługach, administracjach budynków, mogą prowadzić własna działalność gospodarczą. Uniwersalność kwalifikacji zawodowych ślusarza daje podstawy do wykonywania wielu zadań zawodowych w zawodach pokrewnych oraz możliwość szybkiego przekwalifikowania się. Dodatkowo uzyskując uprawnienia np. spawacza i poszerzając w ten sposób swoje umiejętności zawodowe zwiększają możliwości zdobycia atrakcyjnej pracy. Pomimo, iż przewidywany jest rozwój dziedzin związanych z nowoczesnymi technologiami to jednak zapotrzebowanie na specjalistów wykonujących usługi ślusarskie będzie również rosło. Zadaniem ślusarza jest ręczna lub ręczno-maszynowa obróbka metali, budowa, konserwacja i naprawa prostych konstrukcji, mechanizmów, narzędzi i wyrobów metalowych. Typowymi pracami wykonywanymi przez ślusarza są: wytwarzanie i naprawianie narzędzi, przyrządów i uchwytów obróbkowych, obróbka, montaż i naprawa elementów mechanizmów i urządzeń, wykonywanie konserwacji i napraw sprzętu powszechnego użytku, wykonywanie i naprawa ozdobnej galanterii metalowej (ślusarstwo artystyczne), nadawanie wyrobom metalowym ostatecznego, estetycznego wyglądu. Dynamiczne zmiany w technice, technologii, organizacji produkcji i usługach powodują, iż kształcenie zawodowe ślusarza ma charakter szerokoprofilowy umożliwiający opanowanie umiejętności ogólnozawodowych oraz specjalistycznych, a także umiejętności intelektualnych i postaw stanowiących dobre przygotowanie do specjalizacji. Przewidywane są następujące specjalizacje w zawodzie ślusarz: ślusarz narzędziowy, ślusarz konstrukcji metalowych, ślusarz urządzeń komunalnych i sprzętu domowego, ślusarz artystyczny.

 

2. Program kształcenia:

     1)   Moduł 1 – Kształcenie zawodowe teoretyczne:

  • Organizacja przedsiębiorstw,
  • Elementy prawa pracy
  • Ochrona środowiska
  • Działalność gospodarcza w budownictwie
  • Język zawodowy w robotach ślusarskich

    2)   Moduł 2 – Kształcenie zawodowe praktyczne:

  • Wykonywanie elementów maszyn i urządzeń
  • Naprawianie elementów maszyn, urządzeń i narzędzi
  • Wykonywanie połączeń
  • Konserwowanie elementów maszyn, urządzeń i narzędzi
  • Rysunek zawodowy

 

3. Kwalifikacje absolwenta:

Absolwent jest przygotowany do:

  • posługiwania się dokumentacją techniczną w zakresie wykonywanych zadań zawodowych,
  • wykonywania szkiców części maszyn i mechanizmów,
  • dobierania materiałów do wykonywanych prac,
  • wykonywania pomiarów warsztatowych,
  • trasowania w zakresie właściwym operacjom ślusarskim,
  • wykonywania podstawowych prac z zakresu obróbki ręcznej, obróbki mechanicznej skrawaniem, obróbki cieplnej oraz spajania,
  • wykonywania pomocy warsztatowych niezbędnych do prac ślusarskich,
  • oceniania stanu technicznego maszyn, urządzeń, przyrządów i narzędzi,
  • wykonywania napraw i konserwacji oraz zabezpieczenia przed korozją wyrobów galanterii metalowej,
  • oceniania jakości wykonanych prac,
  • przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej podczas wykonywanych robót,
  • przestrzegania przepisów ochrony środowiska podczas wykonywanych robót,
  • pracy w zespole,
  • posługiwania językiem właściwym dla zawodu, w tym językiem obcym,
  • podjęcia zatrudnienia w zakładach produkcyjnych z różnych branż, budownictwie, usługach, administracjach budynków.

Z pasją w przyszłość

70

Wykładowców

6500

Absolwentów

28

Specjalności

20

Lat doświadczenia